Το 2017 πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο του Καναδά μια έρευνα που είχε ως στόχο να μελετήσει τη συσχέτιση της προσωπικότητας με την δυσαρέσκεια της εικόνας του σώματος και με τη διατροφή.  Η μελέτη εξέτασε και τις διαφορές μεταξύ των φύλων σε σχέση με τα παραπάνω.

Συμμετείχαν 238 γυναίκες και 85 άντρες πτυχιούχοι του Πανεπιστημίου. Τους δόθηκαν ερωτηματολόγια που αφορούσαν την προσωπικότητα, την εικόνα του σώματος και τη διατροφή. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέφεραν πως οι γυναίκες σε σχέση με τους άντρες ήταν περισσότερο δυσαρεστημένες από το σώμα τους και την διατροφή τους. Επίσης, η προσωπικότητα επηρέαζε σημαντικά την εικόνα που είχαν και τα δύο φύλα για το σώμα τους. Για τους άντρες χαρακτηριστικά της προσωπικότητας όπως ο υψηλός νευρωτισμός και η χαμηλή ενσυναίσθηση έδειχναν να μη συσχετίζονται τόσο τη διατροφή και την εικόνα του σώματος σε αντίθεση με τις γυναίκες που τα ίδια χαρακτηριστικά σχετίζονται με έντονη απογοήτευση από το σώμα και φόβο για την επίδραση που έχει το φαγητό στο δείκτη μάζας του σώματος. Συμπερασματικά, η έρευνα καταλήγει στο ότι είναι αναμενόμενη η δυσαρέσκεια που νιώθουν οι γυναίκες σε σχέση με την εικόνα του σώματος τους αλλά αναφέρει επίσης πως η ανδρική εικόνα στη δυτική κοινωνία χρειάζεται διερεύνηση διότι παρατηρείται αύξηση της εστίασης για το πως βλέπουν το σώμα τους.

Αυτή ή έρευνα αναδεικνύει και εξηγεί την διαφορά των φύλων όσον αφορά τις Διαταραχές Πρόληψης Τροφής και τονίζει το πως τα ίδια χαρακτηριστικά προσωπικότητας σχετιζόμενα με το φύλο μπορεί να οδηγούν σε διαφορετικές συμπεριφορές. Πέρα από τις κοινωνικές, περιβαλλοντικές και βιολογικές ερμηνείες που δίνονται σε αυτές τις Διαταραχές είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι αφορούν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι έφηβων και νεαρών ενήλικων γυναικών, αλλά και έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό αντρών,και συχνά ακολουθούν το άτομο που νοσεί σε όλη του την ζωή. 

Η σωστή και έγκαιρη παρέμβαση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σημαντική καθώς αυτές οι διαταραχές έχουν υψηλό βαθμό θνησιμότητας και προκαλούν σοβαρές βλάβες (γυναικολογικές, ηπατικές, στομαχικές, καρδιολογικές κ.α.). Λόγω του επίμονου και μακροχρόνιου χαρακτήρα τους συνήθως προτείνεται μια πολύπλευρη και διεπαγγελματική αντιμετώπιση ενώ μπορεί να προταθεί σε σοβαρές καταστάσεις και η ενδονοσοκομειακή περίθαλψη. 

Ερευνητικά και κλινικά αποτελεσματικές θεραπείες για τις Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής είναι η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία και η Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία. Αυτές οι δύο προσεγγίσεις έχουν αρκετά κοινά στοιχεία και θεραπευτικά προσανατολίζονται αρχικά στην αυτοπαρατήρηση,  στην κατανόηση του ρόλου της διατροφής για το άτομο και έπειτα στην διαχείριση και ρύθμιση των δυσάρεστων συναισθημάτων καθώς και στην εκμάθηση εναλλακτικών συμπεριφορών που να μην σχετίζονται με την διατροφή. Η Γνωσιακή θα προσθέσει σε αυτό και την ανάλυση των σκέψεων που σχετίζονται με την διατροφή, το σώμα και την εικόνα και την αντικατάστασή τους με πιο λειτουργικές σκέψεις. 

Στις αποτελεσματικές θεραπείες τα τελευταία χρόνια πλέον συναντάται και η Διακρανιακή Μαγνητική Θεραπεία, με αυξανόμενο ερευνητικό ενδιαφέρον σχετικά με την αποτελεσματικότητα της όσον αφορά την ανορεξία και την βουλιμία. Η θεραπεία συνίσταται σε 20 συνεδρίες που συμβαίνουν σε διάστημα 4-6 βδομάδων και στοχεύουν στην ενεργοποίηση του μέρους του εγκεφάλου που σχετίζεται με την παρόρμηση και τον έλεγχο. Τα άτομα που λαμβάνουν Διακρανιακή Θεραπεία φαίνεται ότι παρουσιάζουν και σημαντικές αλλαγές στην διάθεση, με βελτίωση της.

Η συνεχιζόμενη έρευνα όσον αφορά την Διακρανιακή Θεραπεία δίνει την δυνατότητα για όλο και πιο στοχευμένα πρωτόκολλα αλλά και την πιθανή αποτελεσματικότητα της σε άλλες διαταραχές πρόσληψης όπως η Υπερφαγία. Αυτά τα δεδομένα είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα καθώς για το 30-40 % των ατόμων με Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής φαίνεται ότι οι υπάρχουσες θεραπείες δεν είναι αρκετές. 

Πηγή : www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed 

Βιβλιογραφία:

B. Dalton et al. Randomised controlled feasibility trial of real versus sham repetitive transcranial magnetic stimulation treatment in adults with severe and enduring anorexia nervosa: the TIARA study, BMJ Open 2018.  

K. A. Dunlop, B. Woodside & J. Downar. Targeting Neural Endophenotypes of Eating Disorders with Non-invasive Brain Stimulation, Frontiers in Neuroscience, 2016. 

P. Hall, C.M. Vincent, A.M.Burhan. Non-invasive brain stimulation for food cravings, consumption, and disorders of eating: A review of methods, findings and controversies, Pubmed, 2018.

Fairburn, C.G. & Cooper, P.J. . Eating Disorders. In: K. Hawton & P.M. Salkovskis, J. Kirk & D.M. Clark(Eds), Cognitive behaviour therapy for psychiatric problems: A practical guide (pp. 277-314), UK: Oxford University Press, 1999. 

Sarah M. Bankoff , Madeleine G. Karpel , Hope E. Forbes & David W. Pantalone. A Systematic Review of Dialectical Behavior Therapy for the Treatment of Eating Disorders, The Journal of Treatment and Prevention, 2013.

Αρθρογραφεί η επιστημονική ομάδα του Greece TMS Center.